ตอนที่ 227 ไม่เอาเงิน

ในห้องโดยสารรถม้า ชิงเหอและเจียงฝูก็ได้ยินชัดเจนเช่นกัน ทั้งสองถอนหายใจออกมาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

เจียงฝูขยับเข้าไปใกล้ชิงเหอแล้วเอ่ยเสียงเบา “พี่สะใภ้ เขาตัวคนเดียวน่าสงสารเหลือเกิน พวกเราคนทั้งหมู่บ้านหนีภัยแล้งจากเมืองอันเหอมาถึงที่นี่ยังยากลำบากถึงเพียงนี้ เขาตัวคนเดียวแท้ ๆ...”

“แล้ววันข้างหน้าพี่หลี่วางแผนไว้อย่างไร คงไม่ร่อนเร่ไปทั่วเช่นนี้ตลอดชีวิตกระมัง!” เจียงสือเอ่ยขึ้นอีก

หลี่ข่ายส่ายหน้าด้วยความขมขื่น “ชั่วคราวนี้ยังมิได้คิดอันใด อยู่ที่ใดตัวคนเดียวก็ย่อมได้ ไร้ห่วงผูกพันก็มิใช่เรื่องแย่อะไรกัน”

แม้จะเอ่ยเช่นนั้น แต่น้ำเสียงไม่ว่าผู้ใดได้ยินก็ล้วนรู้สึกเวทนายิ่งนัก

ภายในลานบ้านตระกูลเจียง...