ตอนที่ 225 แย่งการค้า

ลู่ชิงเฉิงก้มตัวลงอุ้มก้อนแป้งตัวน้อยนุ่มนิ่มเข้ามาในอ้อมอก แล้วหอมแก้มยุ้ยสีชมพูของนางไปหนึ่งฟอด “โอ้โห หนานหนานตัวน้อยของข้าเหตุใดวันนี้งดงามเพียงนี้เล่า ปิ่นดอกไม้นี้ผู้ใดเป็นคนปักให้เจ้ากัน?”

มือน้อยอวบอ้วนของก้อนแป้งน้อยกำสาบเสื้อของนางไว้แน่น เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนิ่ม ทั้งยังติดสำเนียงอ้อแอ้ตามประสาเด็กเล็กอยู่หลายส่วน “ปะ... เป็นท่านปู่ที่ปักให้หนานหนานเจ้าค่ะ”

มือน้อยอวบอ้วนของนางลูบคลำจอนผมเบา ๆ พลางเงยใบหน้าเล็ก ๆ ขึ้นถูไถปลายคางของลู่ชิงเฉิง “ท่านแม่ งดงาม หนานหนานชอบเจ้าค่ะ”

“หนานหนานตัวน้อยของพ่อ มาให้ท่านพ่ออุ้มหน่อยเร็ว” เสิ่นเจิ้นเผิงก้าวเท้ายาว ๆ เดินเข้าไป ฝ่ามือหยาบกร้านรับตัวบุตรสาวมาอย่างระมัดระวัง ด้วยเกรงว่าจะเผลอทำให้นางเจ็บ