กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เข้าใจผิดรึ ทั้งสองท่านมาเยือนถึงที่ มีเรื่องอะไรกันจะเจรจากับข้ากัน”
ชิงเหอไม่อ้อมค้อมเช่นกัน ขอเพียงปิ่นดอกไม้ของพวกนางแพร่หลายไปทั่วเมือง ทางร้านแพรพรรณหนีฉางย่อมต้องรู้เรื่องเข้าไม่ช้าก็เร็ว ผ้าพรรณล้วนอยู่ในกำมือของพวกเขา หากพวกเขาเห็นว่ามีกำไรให้กอบโกยแล้วทำตามขึ้นมา ถึงเวลานั้นพวกนางคิดจะหาเงินตำลึงนี้ก็คงยากแล้ว
“เถ้าแก่ พวกเราอยากซื้อเศษผ้าของร้านพวกท่าน มีเท่าใดก็รับซื้อทั้งหมดเจ้าค่ะ”
เถ้าแก่ร้านแพรพรรณหนีฉางได้ยินเข้า หว่างคิ้วพลันขมวดมุ่นทันใด “คราวก่อนเจ้าซื้อเศษผ้าไปตั้งไม่น้อย บอกว่าจะเอาไปปะชุนเสื้อผ้า มาบัดนี้ดูท่าแล้ว ตอนนั้นเจ้าคงหลอกข้าเสียแล้วกระมัง”