เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“จริงหรือ ข้าจะทำลายดอกแมกโนเลียเพิ่มอีกสักสองสามอัน ลายดอกโบตั๋นข้าก็ทำเป็น เพียงแต่กลีบของดอกโบตั๋นค่อนข้างซับซ้อน สีสันที่ต้องใช้นั้นต้องสดใสเจิดจ้าอย่างยิ่ง” เจียงฝูยู่ปาก พลางคัดเลือกสีสันที่เหมาะสมในกองเศษผ้า
คนทั้งครอบครัวนั่งล้อมวงอยู่ด้วยกัน ต่างคนต่างง่วนอยู่กับการทำลวดลายบุปผาที่ตนถนัดที่สุด ชิงเหอไม่ชำนาญงานเย็บปักถักร้อย จึงรับหน้าที่เพียงวาดลวดลายปิ่นดอกไม้เท่านั้น
ยามนี้เพนกวินท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูและมีชีวิตชีวาตัวหนึ่งปรากฏขึ้นบนกระดาษใต้ปลายพู่กันในมือนาง นางพินิจพิเคราะห์ดูอยู่หลายรอบ พลางแก้ไขตกแต่งอีกเล็กน้อย ในที่สุดก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจพอสมควร “ในที่สุดก็วาดเพนกวินออกมาได้ แม้นี่จะไม่ใช่จุดเด่นของข้าในยุคสมัยที่เรียนหนังสือ แต่ก็เคยวาดบอร์ดห้องเรียนมาไม่น้อย สัตว์ตัวเล็ก ๆ แบบง่าย ๆ ยังพอยังพอรับไหวอยู่”