ตอนที่ 212 ขึ้นแท่นประลอง ประลองฝีมือ

อู๋เฟยเกาท้ายทอย สีหน้างุนงงเต็มประดา “พี่ พี่ใหญ่เจียงกับพี่ใหญ่ซ่งพูดจาเมื่อครู่นี้หมายความว่าอะไรกัน”

อู๋เผิงเหลือบมองเขานิ่ง ๆ “อย่างสมองเจ้า คิดไปก็คิดไม่ออกหรอกว่าหมายความว่าอย่างไร เดินตามพี่ใหญ่เจียงไปก็พอแล้ว!”

“เฮ้! พวกพี่ไม่ไว้หน้ากันเกินไปแล้ว ทำกันแบบนี้ได้ที่ไหน!” ปากเขาบ่นอุบ ทว่าฝีเท้ามิได้หยุด ซอยเท้าวิ่งเหยาะ ๆ ตามไปติด ๆ พลางพึมพำเสียงแผ่ว “พวกพี่ไม่พูดข้าก็รู้ สำนักคุ้มกันเทียนหย่วนขาดความสง่าผ่าเผย มิใช่แค่ใจแคบไปหน่อยหรอกหรือ”

อู๋เผิงออกแรงยกมือตบไหล่เขาอย่างแรง “พูดให้น้อยลงหน่อย พวกเราเพิ่งมาถึงใหม่ ๆ บุญคุณความแค้นและผู้คนในเมืองไม่รู้เรื่องรู้ราวสักอย่าง บนถนนใหญ่ อย่าได้พูดจาส่งเดช ภัยมักเกิดจากปาก!”

อู๋เฟยหุบปากทันควัน “ข้ารู้แล้ว!”