ตอนที่ 209 มีเพียงทางตายสายเดียว

อู๋เฟยก็กล่าวสนับสนุนขึ้นเช่นกัน “จริงแท้ สองสหายพวกข้าเคยไปเหลียงโจวมาหนหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน ที่แห่งนั้นมีพ่อค้าต่างดินแดนอยู่มิน้อย ทั่วทุกหนแห่งล้วนมีของแปลกตาหายากจากสารทิศ”

เจียงสือได้ยินเช่นนั้นก็บังเกิดความสนใจ จึงซักถามต่อทันควัน “เช่นนั้นมีของที่เมืองลั่วเสียของพวกเราไม่มีหรือไม่”

อู๋เฟยเกาท้ายทอยด้วยความเก้อเขิน “เรื่องมันหลายปีมาแล้ว ตอนนั้นเพิ่งจะตามไปรับงานคุ้มกันสินค้าใจยังขลาดกลัว พอถึงที่หมายก็มิกล้าเดินเพ่นพ่านตามอำเภอใจ”

เขาชะงักไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวเสริมอีกประโยค “จริงสิ พวกเราไปกันในฤดูร้อน ในความทรงจำที่มีมากที่สุดก็คือเนื้อผ้าสีสันสดใส ผิวสัมผัสนุ่มละมุน หัวหน้าสำนักคุ้มกันซื้อของให้ภรรยาของเขา ข้าตามไปเลยเคยเห็นอยู่หนหนึ่ง”