ตอนที่ 188 ยิ่งใหญ่อึกทึก ย่างเข้าสู่ฉงโจว

ผู้เฒ่าท่านนั้นได้กระต่ายอ้วนพีไป 1 ตัว รอยยิ้มบนใบหน้าก็ไม่เคยหุบลงเลย วาจาพลอยมีมากขึ้นตามไปด้วย:

“หมู่บ้านแห่งนี้ของพวกเราขึ้นต่อเมืองชิงสุ่ย ผืนดินไม่อาจนับว่าอุดมสมบูรณ์ ทว่าก็นับว่าพอใช้ได้”

คนในหมู่บ้านดอกแอปริคอตต่างพากันชะงัก สายตาทุกคู่หันขวับไปมองนาข้าวเขียวขจีเรียงรายเป็นแปลงอยู่ไกล ๆ ผืนดินดีถึงเพียงนี้ ในปากผู้เฒ่ากลับเป็นเพียงแค่พอใช้ได้ เช่นนั้นที่ดินดั้งเดิมของหมู่บ้านดอกแอปริคอตของพวกเขา มิเท่ากับนับได้เพียงแห้งแล้งหรอกหรือ

ในใจเจียงสือเองก็ตื่นตระหนก ทว่าสีหน้ายังคงสุขุมราบเรียบ: “ผู้เฒ่า หมู่บ้านของพวกท่านมีการจัดสรรที่พักพิงให้ชาวบ้านที่หนีภัยแล้งมาหรือไม่?”