กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อิ่งเอ๋อร์ที่ไม่พูดไม่จามาตลอดกลับมีสีหน้าสงบเยือกเย็น นางมองตามสายตาของชิงเหอไป นอกจากรถม้าคันหนึ่งแล้ว ก็มีเพียงคนแปลกหน้าที่เดินสัญจรไปมา หาได้พบสิ่งผิดแผกอันใดไม่
นางเอ่ยเสียงแผ่วเบา “พี่สะใภ้ คงเป็นเพราะมายังสถานที่แปลกตานี้ จึงรู้สึกไม่ค่อยมั่นคงกระมัง!”
ชิงเหอขมวดคิ้ว รู้สึกอยู่ตลอดว่ามีสิ่งผิดปกติ ทว่ากลับมองไม่ออกว่ามีสิ่งใดไม่เหมาะ จึงยอมรับคำพูดของอิ่งเอ๋อร์เช่นกัน
“ไปกันเถิด พวกเรารีบไปหอโอสถโซ่วเสียนกัน” ชิงเหอก้าวเดินนำเข้าไปเป็นคนแรก
รอจนกระทั่งหลายคนสาวเท้าเดินเข้าไปในหอโอสถโซ่วเสียน ชายในรถม้าจึงเลิกม่านขึ้น แววตาเย็นเยียบยิ่งขึ้น