ตอนที่ 162 ขอขมา

“มีคำพูดนี้ของหัวหน้าหมู่บ้าน ข้าก็วางใจแล้ว! ข้าเองก็เชื่อมั่นในตัวคนร่วมหมู่บ้าน พวกเราล้วนเป็นคนที่เคยร่วมเป็นร่วมตายกันมา ย่อมต่างจากผู้อื่นอย่างแน่นอน”

หัวหน้าหมู่บ้านเรียกทุกคนมารวมตัวเพื่อประชุม ชี้แจงเรื่องที่จะอ้อมไปใช้เส้นทางทางน้ำ

“เส้นทางทางน้ำรึ คนละ 100 อีแปะ หัวหน้าหมู่บ้าน บ้านข้ามีคนตั้งแปดคน นั่นก็คือเงิน 800 อีแปะเชียวนะ ที่บ้านจะไปมีเงินมากมายปานนั้นมานั่งเรือได้อย่างไร”

“นั่นสิ หัวหน้าหมู่บ้าน แม้บ้านข้าจะมีแค่สี่คน แต่ก็เอาเงินมากมายเพียงนั้นออกมาไม่ไหวหรอกนะ หากใช้เงินก้อนนี้ไปหมดสิ้น ทั้งครอบครัวจะกินอะไรกัน ดื่มอะไรกันเล่า”

ผู้คนต่างพากันส่งเสียงเอะอะคัดค้าน มิใช่ว่าไม่อยากเดินเท้าเพิ่มขึ้น ทว่าไม่อยากนำเงินทั้งหมดไปเสียให้กับการนั่งเรือ