ตอนที่ 150 เขียนหนังสือรับสภาพหนี้

หลิ่วเซิงมองท่าทางอันธพาลหน้าด้านของซ่งอวี้หลงด้วยความเหยียดหยาม แม้แต่จะปรายตามองตรง ๆ ยังคร้านจะทำ ได้แต่ป้องมือคารวะหัวหน้าหมู่บ้านที่อยู่ด้านข้าง “หัวหน้าหมู่บ้าน ตอนกลางวันคนตระกูลซ่งล้วนเอ่ยปากยอมรับด้วยตนเองแล้วว่าบุตรีของพวกเขาซ่งอวี้เหยาติดตามคุณชายลู่ไปเสวยสุขแล้ว!”

แน่นอนว่าเขาย่อมรู้ว่าสตรีบ้า ๆ บอ ๆ ผู้นั้นก็คือซ่งอวี้เหยา แต่แล้วอย่างไรเล่า เรื่องนี้เกี่ยวอันใดกับเขาหลิ่วเซิงอีก ในเมื่อพวกเขาเอ่ยปากยอมรับเอง บัญชีหนี้แค้นนี้ ย่อมถึงเวลาต้องสะสางให้กระจ่างแจ้งเสียที

หัวหน้าหมู่บ้านเหลือบมองหลิ่วเซิงแวบหนึ่งโดยไม่เอ่ยปาก เป็นครอบครัวของซ่งหวยไห่ที่เอ่ยปากยอมรับจริง ๆ ตัวเขาไม่อาจพูดอะไรกันได้เลยจริง ๆ!