กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พี่สะใภ้ ท่านแต่งงานกับศิษย์พี่ ก็ยังคงดูแลพวกแม่สามีซุนได้เช่นเดิม หลายปีมานี้ พวกเขาย่อมหวังให้ท่านได้มีที่พึ่งพิง เสี่ยวเป่ายังเล็ก อย่างไรก็ต้องการท่านพ่อ ข้าเห็นเสี่ยวเป่ากับศิษย์พี่เข้ากันได้สนิทสนมยิ่งนัก”
พี่สะใภ้ชุนเซิงขยับริมฝีปากอยู่หลายครา แววตาไหวหวั่นอย่างเห็นได้ชัด ทว่าชั่วครู่ต่อมาก็ส่ายหน้า “คนในหมู่บ้านมิต้องชี้หน้าก่นด่าข้าหรอกหรือ! พี่ใหญ่ซ่งเป็นบุรุษที่ดียิ่ง ข้าไม่อยากให้เขาต้องถูกผู้อื่นชี้นิ้วครหาเพราะข้า เขายังไม่เคยแต่งงาน ภายหน้าย่อมได้พบสตรีที่ดีกว่า ไม่สมควรต้องมาถูกข้าถ่วงให้ลำบาก”
“เรื่องของความรู้สึก ไฉนจะมีอะไรกันมาถ่วงให้ลำบากกันเล่า”