ตอนที่ 128 หลี่หู่ยืมเงิน

เถ้าแก่เห็นคนที่ย้อนกลับมา ก็เพียงเงยหน้าขึ้นมองแวบหนึ่ง ก่อนจะก้มหน้าตรวจดูสมุดบัญชีต่อ พลางเอ่ยปากออกมาอย่างเฉยชาเพียงประโยคเดียว “ร้านยาของข้าแห่งนี้ขายเพียงสมุนไพร สิ่งของอื่นใดล้วนไม่มีทั้งสิ้น!”

ชิงเหอรู้ว่าเขาเข้าใจผิด บนใบหน้าจึงผุดรอยยิ้มบาง น้ำเสียงสงบราบเรียบ

“เถ้าแก่เข้าใจผิดแล้ว ข้ายังมีของอีกสิ่งหนึ่ง ท่านลองดูว่าท่านจะรับซื้อหรือไม่”

นางหยิบเอาของที่ใช้ผ้าฝ้ายหยาบห่อหุ้มไว้อย่างประณีตถึงสามชั้นออกมาค่อย ๆ คลี่ออก โสมที่มีรากฝอยสีน้ำตาลเหลืองต้นหนึ่งจึงปรากฏขึ้นต่อสายตาของเถ้าแก่เช่นนี้ รอยแผลบนหัวโสมอันละเอียดถี่ซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ มองปราดเดียวก็รู้ได้ทันทีว่าอายุยาวนานยิ่ง