ตอนที่ 110 เจ้าพูดหนึ่งคำ ข้าตบหนึ่งที

“ข้านอนหลับระวังตัวอยู่แล้ว มีเรื่องอันใดข้าจะร้องเรียกเอง!” ทว่ายามนี้พี่สะใภ้ชุนเซิงเพียงอยากให้ซ่งเปียวรีบจากไปโดยเร็ว นางสังเกตเห็นแล้วว่าพ่อแม่สามีเริ่มมองมาทางตนแล้ว

ซ่งเปียวมิได้เอ่ยสิ่งใดอีก เพียงก้มหน้ากล่าวกับเสี่ยวเป่าว่า “เสี่ยวเป่า ย่าซ่งนอนคนเดียวแล้วกลัว อยากไปนอนเป็นเพื่อนย่าหรือไม่”

คิ้วน้อย ๆ ของเสี่ยวเป่าขมวดมุ่น นางอยากนอนกับท่านแม่ แต่ย่าซ่งก็เอ็นดูนาง ดียิ่งนักกับนาง กัดริมฝีปากน้อย ๆ ลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็หันไปดึงชายเสื้อของท่านแม่

“ท่านแม่ ย่าซ่งอายุมากแล้ว ข้าจะไปนอนเป็นเพื่อนย่าซ่ง คืนพรุ่งนี้เสี่ยวเป่าค่อยกลับมานอนกับท่านแม่นะเจ้าคะ”