กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ดวงอาทิตย์อันร้อนแรงแขวนอยู่กลางนภา เผาผลาญถนนแผ่นศิลาเขียวจนร้อนระอุ เพียงเหยียบย่างลงไปก็สัมผัสได้ถึงไอความร้อน ผู้คนบนท้องถนนต่างหดคอเร่งฝีเท้าเดินผ่านไปอย่างรีบร้อน ราวกับว่าหากเดินช้าลงเพียงก้าวเดียวก็จะถูกแดดแผดเผานี้ทำร้ายเอาได้
ผิวพรรณอันขาวผ่องของชิงเหอถูกแดดเผาจนแดงระเรื่อ เม็ดเหงื่อบนหน้าผากไหลรินลงมาตามพวงแก้ม นางยกมือขึ้นปาดเหงื่อ ในใจอดบ่นถึงสภาพอากาศไม่ได้ และอดคิดไม่ได้ว่าอยากจะนำครีมกันแดดที่กักตุนไว้ในมิติออกมาทาบนใบหน้า
รถม้าสองคันหยุดลงที่แผงขายเกี๊ยวน้ำตรงหัวมุมถนน เจ้าของแผงเป็นชายฉกรรจ์วัยราวสี่สิบปี กำลังนั่งห่อเหี่ยวถอนหายใจอยู่บนม้านั่ง บนแผงขายของไม่มีลูกค้าแม้แต่คนเดียว