เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงสือยังไม่ทันได้เอ่ยปาก ซ่งเปียวก็ชิงพูดขึ้นมาอย่างหัวฟัดหัวเหวี่ยงก่อนว่า “เข้าเมืองคนละ 10 อีแปะ พวกเรามีกันหกคน แค่ค่าเข้านี่ก็ต้องจ่ายถึง 60 อีแปะแล้ว”
“อะไรกัน นี่หรือคือที่ว่าการ พวกเขาเป็นโจรภูเขาหรืออย่างไร” หลี่หู่พอได้ยินเช่นนี้ก็เดือดเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมาทันที เส้นเลือดที่คอปูดโปนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะแผดเสียงตะโกนลั่น
ตลอดเส้นทางหนีภัยแล้งเดิมทีก็ระหกระเหินเร่ร่อน มื้อนี้มีกินมื้อหน้าไม่รู้จะมีหรือไม่ เงิน 60 อีแปะสามารถซื้อข้าวฟ่างได้ถึง 2 จิน ซึ่งเป็นเสบียงประทังชีวิตของครอบครัวหนึ่งได้ตั้งหลายวัน
เจียงสือกวาดสายตาเข้มงวดมองเขาแวบหนึ่ง หลี่หู่ก็คอตกสงบลงในพริบตา ได้แต่เอียงคอพึมพำเสียงแผ่ว “10 อีแปะมันแพงเกินไปจริง ๆ พวกเรากำลังหนีภัยแล้งกันอยู่นะ วันหน้ายังมีที่ต้องใช้เงินอีกตั้งเยอะแยะ!”