ตอนที่ 44 คิดอุบายดีๆ ออกแล้ว

หัวหน้าหมู่บ้านเงยหน้ากวาดสายตามองขบวนชาวบ้านกว่า 200 คน บนใบหน้าของทุกคนล้วนเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า ต่างคนต่างชะเง้อคอมองรอคอยให้เขาเอ่ยปาก เห็นได้ชัดว่าทนไม่ไหวอยากจะหยุดพักแข้งขากันแล้ว

เขาเม้มริมฝีปากที่แห้งแตกเล็กน้อย เอ่ยถามเสียงขรึม “วันนี้พวกเราเดินกันมากี่ลี้แล้ว” เขารู้ว่าทุกคนอยากพักผ่อน แต่หนทางหนีภัยแล้งไม่รู้ต้องเดินไปไกลเท่าใด และไม่รู้ว่าทางข้างหน้ายังมีความยากลำบากอันตรายอีกมากเพียงไหน ในฐานะหัวหน้าหมู่บ้าน ในใจเขาจึงไม่กล้าผ่อนคลายเลยแม้เพียงเสี้ยวเดียว

เจียงสือครุ่นคิดชั่วครู่ “บ่ายวันนี้เดินไปได้ 20 กิโลเมตร ตอนนี้พวกเรายังไม่พ้นเมืองอันเหอ หากเทียบตามความเร็วตอนนี้ ก่อนเที่ยงวันพรุ่งนี้น่าจะออกจากโลกปฐพีเมืองอันเหอได้”