ตอนที่ 36 ภรรยาผู้อ่อนหวานบอบบาง

“ย่อมแน่นอนอยู่แล้ว ก็แค่ให้ธัญพืช 50 จินแก่นางไปเท่านั้น” ชิงเหอมิได้เสียดายธัญพืชเหล่านั้นจากใจจริง การจะสลัดครอบครัวแวมไพร์ของเหล่าเอ้อร์แห่งตระกูลซ่งให้พ้นไปได้อย่างเด็ดขาด ธัญพืช 50 จินนับว่าคุ้มค่ายิ่งแล้ว

เจียงสือเงยหน้าขึ้นช่วยนางเกลี่ยปอยผมข้างขมับ ปลายนิ้วสัมผัสเฉียดติ่งหูของนางไปโดยมิได้ตั้งใจ พลอยนำพาความรู้สึกเย็นเยียบเล็กน้อยติดมาด้วย “ให้ไปแล้วก็ให้ไปเถิด มีข้าอยู่ ย่อมไม่ปล่อยให้เจ้าต้องทนหิวท้องกิ่วเป็นอันขาด”

ถ้อยคำนี้ประดุจกระแสน้ำอุ่นสายหนึ่ง แล่นพล่านไปทั่วแขนขาร้อยกระดูกในพริบตา นางรู้ดีว่าเจียงสือมิใช่นิสัยคนช่างพูดช่างจา การที่เอ่ยปากเช่นนี้ได้ ย่อมต้องพยายามทำให้สำเร็จอย่างสุดกำลังแน่นอน