ตอนที่ 25 ผู้ชายที่เลือกเอง แบกรับเรื่องราวได้จริง

พริบตาเดียวก็ถึงวันแต่งงาน ไม่มีงานเลี้ยง ทั้งไม่ได้บอกกล่าวเพื่อนบ้าน แม่สื่อจางต้าเหม่ยพาเจียงสือมาถึงลานบ้านตระกูลซ่ง ในช่วงปีที่ต้องหนีภัยแล้งเช่นนี้ แม้แต่การจัดพิธีการสู่ขอให้พอดูได้สักงาน ยังกลายเป็นเรื่องเพ้อฝัน

สีหน้าของมารดาซ่งบึ้งตึงมาโดยตลอด ความปรารถนาอันยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของนาง คือการได้มองดูลูกสาวแต่งออกไปอย่างสมเกียรติ ต่อให้ไร้เกี้ยวเจ้าสาวแปดคนหาม ก็ต้องมีคำอวยพรจากเพื่อนบ้านและงานเลี้ยงสุราอันครึกครื้น

ทว่ายามนี้ นอกจากเสื้อผ้าชุดใหม่บนร่างของชิงเหอผู้เป็นลูกสาวแล้ว สิ่งของอื่นใดล้วนมิได้จัดเตรียม ถูกรับตัวไปอย่างเงียบเชียบไร้สุ้มเสียงเช่นนี้ หัวอกคนเป็นแม่ย่อมเจ็บปวดราวกับถูกเข็มทิ่มแทง

“ท่านพ่อ ท่านแม่ พวกท่านวางใจเถิด”