ตอนที่ 23 ฟังเจ้าทุกอย่าง

เถ้าแก่เพียงปรือเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย มือยังคงไม่หยุดทำงาน น้ำเสียงยังเจือความจนใจอยู่บ้างว่า

“ชุดนั้นเดิมทีขายอยู่สามตำลึงเงิน ตอนนี้พวกเราก็จวนจะย้ายหนีแล้ว เจ้าจ่ายมาหนึ่งตำลึงเงิน แล้วเอาไปเถอะ!”

ชิงเหอปรายตามองเจียงสือ เห็นสายตาของเขาจับจ้องสลับไปมาระหว่างกระโปรงผ้าโปร่งสีแดงตัวนั้นกับตนเอง จึงเอ่ยถามเสียงเบาว่า

“ชิงเอ๋อร์ ชอบชุดนี้หรือไม่”

ในใจนางนั้นชอบอยู่หรอก เนื้อผ้าอ่อนนุ่มละเอียดอ่อน ฝีเข็มการตัดเย็บประณีต ทว่านางไม่อาจแสดงออกนอกหน้า ทำได้เพียงเอ่ยกับเถ้าแก่ว่า

“เถ้าแก่ ลดราคาลงอีกหน่อยได้หรือไม่เจ้าคะ แม้เนื้อผ้าของเสื้อผ้าจะดีไม่เลว แต่นี่ก็เป็นตัวอย่างที่พวกท่านแขวนไว้ อย่างไรเสียก็มีฝุ่นจับอยู่บ้างแล้ว”