กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในใจของชิงเหอหนักอึ้งขึ้นอีกหลายส่วน วันนี้จำต้องซื้อธัญพืชกลับไปให้มากหน่อย บนเส้นทางหนีภัยแล้งนางจะได้นำธัญพืชในมิติออกมาได้สะดวก นางเอียงศีรษะมองเจียงสือ “เจ้ารู้หรือไม่ว่าที่ใดมีโรงรับจำนำ”
เจียงสือไม่รู้ว่านางถามถึงโรงรับจำนำเพื่ออะไรกัน ทว่าก็ยังคงพยักหน้า “อยู่ทางทิศตะวันออกสุดของถนนสายนี้พอดี มีโรงรับจำนำอยู่แห่งหนึ่ง เป็นโรงรับจำนำที่ใหญ่ที่สุดในตำบล”
“เช่นนั้นเจ้านำทางข้าไปเถิด” ชิงเหอดึงแขนเสื้อของเขาแล้วก้าวเดินทันที
“ชิงเอ๋อร์ เจ้าไปโรงรับจำนำทำอะไรกัน” เจียงสือยืนนิ่งไม่ขยับ
“เจ้าอย่าเพิ่งถามมากความเลย ไปถึงที่นั่นเจ้าก็รู้เอง” ชิงเหอเม้มปากยิ้มบาง ๆ
โรงรับจำนำอยู่ไม่ไกล ทั้งสองคนเดินเพียงไม่กี่ก้าวก็มาถึงหน้าประตู