กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 455 — ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด
เมื่อได้ยินว่ากล่องในมิติของเจียงชิงหยวนส่องแสงขึ้นมาอีกครั้ง สีหน้าของเสิ่นเฉิงผิงก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม
เขาถามว่า "มีกล่องใบใหม่ส่องแสงขึ้นมาเหรอ?"
เจียงชิงหยวนส่ายหน้า "ไม่ใช่ กล่องของเมืองซูกับศาลเจ้าแม่ทัพส่องแสงขึ้นมา ฉันคิดว่าคงถึงเวลาคืนของให้เจ้าของเดิมแล้ว"
เสิ่นเฉิงผิงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าภายในมิติของภรรยายังเก็บสิ่งของไว้อีกไม่น้อย!
ตอนนั้นพวกเขาตกลงกันไว้แล้วว่าโบราณวัตถุล้ำค่าเหล่านี้ พวกเขาเพียงช่วยเก็บรักษาไว้ชั่วคราวเท่านั้น เมื่อถึงโอกาสที่เหมาะสมก็จะนำกลับไปคืนเจ้าของเดิม
ดูเหมือนตอนนี้โอกาสที่พวกเขาเคยคิดไว้จะมาถึงแล้ว ถึงเวลานำสิ่งของเหล่านั้นกลับไปคืนเสียที