กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 425 — จู่ ๆ ก็ทำตัวเพี้ยน
เจียงชิงหยวนมองเสิ่นเฉิงผิงด้วยรอยยิ้มคล้ายจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม
เสิ่นเฉิงผิงรู้ว่าภรรยากำลังหัวเราะเยาะที่เขามองสถานการณ์ไม่ออก ดึงดันจะจับคนสองคนที่ไม่เหมาะสมกันมาเป็นคู่กันให้ได้
เขาจึงทั้งอับอายทั้งหงุดหงิดอยู่บ้าง
เสิ่นเฉิงผิงถลึงตามองจ้าวหมิงฉี ก่อนด่าว่า "สมควรแล้วที่นายไม่มีเมีย! นิสัยอย่างนาย ชาตินี้ก็อยู่เป็นหนุ่มโสดไปเถอะ"
จ้าวหมิงฉีถูกด่าอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เขาคิดอย่างไรก็คิดไม่ออกว่าจู่ ๆ เสิ่นเฉิงผิงเกิดบ้าอะไรขึ้นมา
เขาแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน ไม่สนใจเสิ่นเฉิงผิงแม้แต่น้อย แต่หันไปมองเจียงชิงหยวนแทน
แล้วพูดว่า "พี่สะใภ้ พี่ก็ได้ยินแล้วใช่ไหมว่าเจ้าเสิ่นด่าผมยังไง หมอนี่จงใจแทงใจดำผมชัด ๆ ไม่เห็นแก่ความเป็นเพื่อนกันเลยจริง ๆ