เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 406 — ครอบครัวอาจารย์เหลียง
เจียงชิงหยวนรู้ว่าคำพูดของพี่ชายถูกต้อง แต่ในใจก็ยังรู้สึกเสียใจอยู่ดี
เธอเม้มปากแน่น ไม่พูดอะไรสักคำ ก่อนหยิบถุงผ้าใบใหญ่ออกมาจากมิติ แล้วเลือกสิ่งของบนโต๊ะที่ตัวเองคิดว่าไม่น่าจะเสี่ยงต่อการเปิดเผยความลับ ใส่ลงไปจนเต็มถุงเสียงดังกรุกกรัก
จากนั้นจึงเก็บสิ่งของที่เหลือกลับเข้าไปในมิติ
เธอวางถุงใบนั้นลงบนโต๊ะอย่างแรง ยกมือเช็ดตาแล้วพูดว่า
"ของพวกนี้พี่ต้องเอากลับไปให้หมดนะคะ! ไม่อย่างนั้น ไม่อย่างนั้น... ฉันจะส่งไปให้พี่ทางไปรษณีย์!"
เมื่อเห็นว่าน้องสาวแม้จะโกรธขนาดนี้ก็ยังพูดคำรุนแรงไม่ออก เจียงอวิ๋นอันก็อดหัวเราะไม่ได้
เขายกมือขึ้นแตะริมฝีปากเพื่อกลั้นยิ้ม ก่อนพยักหน้าแล้วพูดว่า
"ได้สิ ของที่น้องสาวพี่ให้มา พี่ก็ต้องรับไว้อยู่แล้ว จะเกรงใจใครก็ได้ แต่จะมาเกรงใจเธอไม่ได้หรอก"