กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 373 ลูกสาวผู้เป็นดั่งเสื้อกันหนาวแสนอบอุ่น
เมื่อเห็นเสิ่นเฉิงผิงเดินมา คนขับรถของจ้าวเสียงเฉินก็ลงจากรถ แล้วยกที่นั่งให้เขา
ท่าทางเช่นนั้นชัดเจนมากว่าต้องการให้เสิ่นเฉิงผิงเป็นคนขับรถพาผู้บังคับบัญชาไปด้วยกัน
เสิ่นเฉิงผิงก็ไม่ได้ปฏิเสธ
เพียงแต่ตอนขึ้นรถ เขาเหลือบมองเบาะหลังโดยไม่ตั้งใจ จึงพบว่าด้านหลังมีกรอบรูปวางอยู่หนึ่งกรอบ
เนื่องจากด้านนอกห่อด้วยกระดาษ จึงมองไม่ออกว่าข้างในเป็นอะไร แต่กรอบนั้นมีขนาดใหญ่มาก กินพื้นที่เบาะหลังไปทั้งหมด
เสิ่นเฉิงผิงคิดว่า คงเป็นเพราะมีกรอบรูปนี้ อาจ้าวจึงยอมใช้รถราชการไปทำธุระส่วนตัวหลังเลิกงานเป็นกรณีพิเศษ เพื่อไปกินข้าวที่บ้านเขา