กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 361 เสียงดัง "ปัง!"
นายทหารหนุ่มกำลังจะตอบ แต่ชายชราที่อยู่ไกลออกไปและยืนอยู่กับจ้าวเสียงเฉินกลับโบกมือเรียกพวกเขา พร้อมยิ้มแล้วพูดว่า "มัวยืนทำอะไรกันอยู่ตรงประตู? เข้ามาคุยกันสิ"
เสิ่นเฉิงผิงรีบจูงมือเจียงชิงหยวนเดินเข้าไปทันที
เมื่อเดินมาถึงตรงหน้า เสิ่นเฉิงผิงก็ปล่อยมือ ยืนตรงทำความเคารพ "สวัสดีครับผู้บังคับบัญชา!"
ชายชรายิ้มแล้วทำความเคารพตอบ จากนั้นหันมองเจียงชิงหยวน ก่อนพูดว่า "เธอก็คือเสี่ยวเจียงสินะ? เธอนี่ไม่ธรรมดาเลย เป็นผู้มีคุณูปการใหญ่หลวงต่อประเทศของเรา!"
ใบหน้าของเจียงชิงหยวนแดงขึ้นมาทันที หัวใจเต็มไปด้วยความยินดีและความตื่นเต้น
เธอรีบส่ายหน้า "ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่พวกเราควรทำอยู่แล้ว"