กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 347 ความหนาวเย็นในฤดูใบไม้ร่วง
ฤดูหนาวของเมืองหลวงมาเยือนเร็วกว่าที่อื่นเป็นพิเศษ
หลังฝนฤดูใบไม้ร่วงตกลงมาครั้งหนึ่ง อุณหภูมิก็ลดฮวบลงทันที
เมื่อวานยังสวมเสื้อไหมพรมอยู่เลย แต่พอตื่นเช้าขึ้นมาก็ต้องสวมเสื้อบุฝ้ายตัวบางทับอีกชั้น ไม่อย่างนั้นคงหนาวจนตัวสั่น
เช้าวันนั้นเสิ่นเฉิงผิงลุกจากเตียงอย่างเงียบเชียบ เขาไม่ได้เปิดไฟด้วยซ้ำ กำลังจะคลำทางออกไปล้างหน้าล้างตาข้างนอกในความมืด ก็รู้สึกว่าด้านหลังสว่างขึ้นมา
เขาหันกลับไปมอง แล้วเห็นเจียงชิงหยวนเปิดโคมไฟกลางคืนแล้ว
"ผมทำให้คุณตื่นเหรอ?" เขาถามเบา ๆ
"เปล่าค่ะ ฉันตื่นเอง"
เจียงชิงหยวนขยี้ตา ก่อนยันตัวลุกขึ้นนั่งจากใต้ผ้าห่ม