กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 341 แทบไม่มีให้เห็นเลย
เช้าวันรุ่งขึ้น เจียงชิงหยวนตื่นขึ้นมาเพราะเสียงอืออาของเหมียวเหมียว
เมื่อลืมตา เธอจึงพบว่าดวงอาทิตย์ด้านนอกขึ้นสูงแล้ว
เจียงชิงหยวนยื่นมือไปตบตัวเหมียวเหมียวเบา ๆ ตามความเคยชิน จากนั้นก็คลำดูผ้าอ้อมสำเร็จรูปที่ลูกสวมอยู่
เมื่อพบว่าผ้าอ้อมยังแห้งสนิท เห็นได้ชัดว่าก่อนออกจากบ้านเมื่อเช้าสามีเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ลูกสาวแล้ว เธอจึงวางใจ
ภายใต้การปลอบโยนของแม่ ไม่นานเหมียวเหมียวก็หลับสนิทอีกครั้ง เจียงชิงหยวนจึงลุกจากเตียง
เมื่อยืนอยู่ในห้องที่ยังไม่คุ้นเคยนัก เจียงชิงหยวนก็รู้สึกเหม่อลอยไปชั่วขณะ ถึงกับนึกไม่ออกเล็กน้อยว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
จากนั้นเธอก็ได้ยินเสียงกวาดพื้นดังแกรก ๆ มาจากด้านนอก
เจียงชิงหยวนเปิดม่านหน้าต่างแล้วมองออกไป