กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 327 มีลูกสาวก็สุขใจแล้ว
เด็กหญิงแรกเกิดมีน้ำหนักหกชั่งสี่เหลี่ยง
ในยุคที่ผู้คนส่วนใหญ่มีความเป็นอยู่เพียงระดับปานกลาง น้ำหนักเท่านี้ถือว่าดีมากแล้ว
ตอนเพิ่งคลอดออกมา ผิวของเด็กน้อยแดงเรื่อ แต่หมอที่มีประสบการณ์บอกว่าผิวแบบนี้แหละดี ต่อไปจะต้องขาวผ่องเหมือนผิวของแม่อย่างแน่นอน
เส้นผมของเธอดกดำ นุ่มนิ่ม ทั้งยังหยิกเป็นลอน
แก้มอิ่มเอิบอมชมพู ไม่เหมือนเด็กแรกเกิดหลายคนที่ผิวเหี่ยวย่นราวกับชายชราตัวน้อยเลยสักนิด
เธอมีผมหยิกสีดำเต็มศีรษะ รับกับใบหน้าขาวอมชมพู ดูเหมือนตุ๊กตาฝรั่ง น่ารักเป็นพิเศษ
แต่ส่วนที่สวยที่สุดของเด็กหญิงคนนี้ยังไม่ใช่เส้นผม หากเป็นดวงตาต่างหาก