กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 295 ความโกลาหล
คืนนั้นเสิ่นเฉิงผิงไม่ได้กลับบ้าน
เจียงชิงหยวนรออยู่นานมาก จนตัวเองก็ไม่รู้ว่าหลับไปตั้งแต่เมื่อไร
เธอรู้สึกเหมือนเพิ่งหลับไปได้ไม่นาน ก็มีเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากทางเดินด้านนอก
ทำให้เธอสะดุ้งตื่นทันที
หัวใจของเจียงชิงหยวนเต้นกระหน่ำ เธอลุกขึ้นนั่งโดยไม่รู้ตัว
จากนั้นก็พบว่าเสียงฝีเท้าเหล่านั้นไม่ได้มุ่งมาทางห้องของพวกเธอ แต่ดังตึงตังขึ้นบันไดไปชั้นบน
เจียงชิงหยวนยังไม่ทันคิดออกว่าบ้านไหนเกิดเรื่อง ก็ได้ยินเสียงทุบประตูอย่างแรงจากชั้นบน พร้อมกับเสียงชายคนหนึ่งตะโกนเรียก
"หมอเฝิง! หมอเฝิง! รีบตื่นเร็วเข้า มีคนป่วย! มีคนป่วย!"
กลางดึกแบบนี้ใครป่วยกัน?