กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 270 เครื่องประดับ
ก่อนหน้านี้เจียงชิงหยวนเคยพบเด็กชายคนนี้ที่ร้านฝากขายมาแล้ว
เมื่อเห็นเขา เธอก็ยิ้มแล้วถามว่า "สวัสดีจ้ะ คุณปู่ของหนูอยู่บ้านไหม?"
เด็กชายยิ้มตอบเจียงชิงหยวน ก่อนขยับตัวหลบไปด้านข้าง แล้วตะโกนเข้าไปข้างในว่า "ปู่ครับ มีคนมาหา!"
ไม่นานเหล่าฉางก็เดินออกมาต้อนรับ
เหล่าฉางสวมชุดทำงานผ้าสีน้ำเงินที่เก่ามาก บนเสื้อยังมีฝุ่นติดอยู่บางส่วนซึ่งไม่ได้ปัดออก
เมื่อเห็นเจียงชิงหยวน เขาก็ยิ้มพลางปัดเสื้อผ้าตัวเองแล้วพูดว่า "เสี่ยวเจียง เธอมาเร็วจังเลย ฉันนึกว่าต้องรออีกสักพักเสียอีก ขอโทษด้วยนะที่ให้มาเห็นสภาพแบบนี้ ฉันกำลังเก็บเฟอร์นิเจอร์อยู่น่ะ"
พูดจบเขาก็โบกมือให้หลานชายแล้วบอกว่า "หลานออกไปเล่นข้างนอกก่อนสักพักนะ"