กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 262 อยู่ใกล้จึงได้รับความเอ็นดูก่อน
เมื่อได้ยินคุณทวดบอกให้พ่อนำขวดยานัตถุ์ไปขายเพื่อซื้อสีวาดรูปให้ตัวเอง เสิ่นหนิงก็ร้อนใจขึ้นมาทันที
เธอจับมือเจียงชิงหยวนไว้แล้วพูดว่า "คุณทวด ความจำดีเกินไปแล้วนะคะ! นั่นเป็นเรื่องที่หนูพูดตั้งนานมาแล้ว ทำไมคุณทวดยังจำได้อีก?
อีกอย่าง พ่อแม่หนูก็ไม่ได้ไม่ยอมซื้อสีให้หนูเสียหน่อย ตอนนี้พวกเขาให้เงินค่าขนมหนูมากขึ้นทุกเดือนแล้ว หนูไม่ได้ขาดเงินนะคะ"
เธอจับมือเสิ่นหนิงแกว่งไปมา "คำพูดแบบนี้หนูไม่กล้าเอาไปบอกพ่อแม่หรอกค่ะ ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงคิดว่าหนูมาขอของจากคุณทวดอีกแน่"