เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 257 แผ่นดินไหวหรือ?
เถียนไห่หลานค่อนข้างชอบลูกเขยคนนี้ของตัวเอง
แม้ตอนแรกเธอจะไม่พอใจอยู่บ้างที่ทั้งสองคนตัดสินใจแต่งงานกันเองโดยไม่บอกกล่าวสักคำ แต่หลังจากได้ใช้เวลาร่วมกัน เธอก็พบว่าเด็กคนนี้เป็นคนซื่อสัตย์จิตใจดี ที่สำคัญที่สุดคือเขาดีกับเสี่ยวเยี่ยนของครอบครัวเธออย่างจริงใจ
เพียงข้อนี้ข้อเดียวก็ทำให้เถียนไห่หลานมองหลี่ต้าหมิงดีขึ้นมากแล้ว
จะว่าไป พ่อแม่ต้องการอะไรจากลูก ๆ กันเล่า?
ก็เพียงหวังให้พวกเขาใช้ชีวิตอย่างปลอดภัยและราบรื่นเท่านั้น
คนที่สามารถทุ่มเทความจริงใจทั้งหมดเพื่อดูแลลูกสาวของเธอได้ ในใจของเถียนไห่หลานก็ถือว่าเป็นลูกเขยที่ดีที่สุดแล้ว
เวลานี้ เมื่อเห็นหลี่ต้าหมิงแสดงความกระตือรือร้นต่อหน้า เธอก็ยิ้มออกมา ก่อนชี้ไปทางห้องครัวแล้วพูดว่า "ได้สิ อยากทำงานจะไปยากอะไร? ไปเถอะ เอาผักป่าพวกนั้นมาเด็ดให้หมด"