กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 230 ฉันอยากให้ทุกคนอยู่ดีมีสุขไปตลอดชีวิต
ไม่นานเจียงชิงหยวนกับเสิ่นเฉิงผิงก็กลับมา ทั้งสองนำกล่องอาหารขนาดใหญ่ที่สุดกลับมาด้วยทั้งหมดสี่กล่อง
ทันทีที่เข้าประตู เจียงชิงหยวนก็ร้องเรียก "กินข้าวกันได้แล้ว กินข้าวกันได้แล้ว เสี่ยวไห่ เก็บโต๊ะให้เรียบร้อย พวกเราจะกินข้าวกันแล้ว"
เจียงไห่ตัวน้อยรีบขานรับ "ครับ!"
พูดพลางรีบเก็บสมุดระบายสีกับกล่องดินสอไปไว้ด้านหนึ่ง จากนั้นก็ออกแรงลากโต๊ะเล็กเข้ามาในห้องของครอบครัวตัวเองอย่างทุลักทุเล แล้ววางไว้ข้างเตียงเล็กที่พ่อต้องนอนพักอยู่ในเวลานี้
เนื่องจากสภาพร่างกายของเจียงอวิ๋นอันในตอนนี้ไม่เหมาะกับการขยับตัว อีกทั้งหมอยังต้องมาตรวจอาการทุกวัน