เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 228 ย้ายเข้าบ้านใหม่
ขณะที่ครอบครัวเหลียงจิ้งชิวขึ้นรถไฟ ในที่สุดร่างกายของเจียงอวิ๋นอันก็ฟื้นตัวขึ้นบ้าง จนสามารถเคลื่อนย้ายได้แล้ว
หลังได้รับโทรศัพท์ เสิ่นเฉิงผิงก็รีบขับรถไปรับที่โรงพยาบาลด้วยตัวเองทันที ส่วนเจียงชิงหยวนอยู่ที่บ้าน ช่วยจัดห้องที่เก็บกวาดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วอีกครั้ง
"อธิบดีกวน พี่สะใภ้ ต่อไปพวกพี่ก็อยู่ที่นี่นะคะ"
เจียงชิงหยวนยืนอยู่หน้าเปลหามที่ทหารหนุ่มสองคนช่วยกันยก พลางยิ้มพูดกับพี่ชายลูกพี่ลูกน้อง
แต่หากสังเกตให้ดี จะเห็นประกายน้ำตาที่เธอซ่อนอยู่ในดวงตา
หากตั้งใจฟัง ก็จะได้ยินเสียงสั่นเล็กน้อยที่แทบจับไม่ได้ในน้ำเสียงของเธอ
เจียงอวิ๋นอันมองน้องสาวลูกพี่ลูกน้องอย่างจนใจ ก่อนเบือนสายตากลับ
เขาพยายามยกตัวขึ้นเล็กน้อย มองบ้านที่กำลังจะเข้าไปอยู่ แล้วก็ชะงักไปโดยไม่รู้ตัว
เขาขมวดคิ้ว ก่อนหันมาถามเจียงชิงหยวนว่า "นี่บ้านเธอหรือ?"