เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 220 ดื้อดึงไม่ยอมถอย
ระหว่างที่เจียงอวิ๋นอันถูกแยกตัวไปสอบสวน คนเหล่านั้นใช้การทรมานกับเขา
ระหว่างนั้นมีคนหนึ่งใช้ไม้กระบองฟาดลงบนเอวของเขา หลังจากนั้นเขาก็ไม่สามารถลุกขึ้นได้อีกเลย
เมื่อคืนตอนดึก ถานหมิงเฉียงรีบเดินทางไปช่วยเขาออกมา
และก่อนที่ถานหมิงเฉียงจะไปถึง เจียงอวิ๋นอันก็นอนอยู่บนพื้นห้องใต้ดินที่ทั้งเย็นและชื้นแฉะมาเต็มสองวันแล้ว!
เมื่อวานเป็นวันที่เจียงอวิ๋นอันรู้สึกว่าตัวเองอยู่ใกล้ความตายมากที่สุด
ตอนนั้นเขามีไข้สูง บาดแผลหลายแห่งบนร่างกายเกิดการอักเสบ
อีกทั้งเอวยังไม่มีแรง นอนคว่ำอยู่บนพื้นโดยไม่อาจขยับไปไหนได้...
เจียงอวิ๋นอันรู้สึกว่าหากเหล่าถานมาช้ากว่านี้อีกครึ่งวันหรือหนึ่งวัน เขาอาจไม่รอดจริง ๆ
ดังนั้นต่อให้ตอนนี้เขายินดีเดินทางไปกับเสิ่นเฉิงผิงทันที ก็ยังทำไม่ได้