กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 197 จะมีอนาคตที่ดี
รถไฟจากเหยียนผิงไปหัวหยวนมีเพียงสัปดาห์ละสองเที่ยว
เนื่องจากเจียงอวี้สือกับหวังหงเหมยยังต้องไปแจ้งคนที่นำคณะมาจากชุมชนประชาชน อีกทั้งยังต้องเก็บสัมภาระด้วย พวกเขาจึงไม่ได้ซื้อตั๋วรถไฟเที่ยวที่ใกล้ที่สุด แต่กำหนดวันเดินทางกลับหัวหยวนเป็นอีกห้าวันให้หลัง
ตลอดห้าวันนี้ เจียงชิงหยวนแทบจะอยู่ที่หมู่บ้านเสี่ยวหลินตลอดเวลา
ส่วนเสิ่นเฉิงผิงเดินทางไปชุมชนประชาชนเจียงวานตามลำพังสองครั้ง
เสิ่นเฉิงผิงเป็นทหารที่ออกมาจากเจียงวาน ตอนนั้นทหารรุ่นเดียวกันที่นั่งรถไฟสีเขียวจากเจียงวานไปเข้ากองทัพพร้อมเขามีอยู่สิบกว่าคน
ปัจจุบันแม้จะยังมีบางคนรับราชการทหารอยู่ แต่ส่วนใหญ่ก็ย้ายไปทำงานพลเรือนหรือปลดประจำการแล้ว