เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 126 หนามที่ฝังอยู่ในใจ
เมื่อเจี่ยงชุนได้ยินคำพูดของคนคนนั้น ฝีเท้าของเธอก็ชะงักไป
แต่เธอไม่ได้หยุดอยู่ตรงนั้น เพียงฝืนยิ้มอย่างกระอักกระอ่วนเป็นการตอบรับ
ขณะเดียวกันก็เร่งฝีเท้ากลับบ้านให้เร็วขึ้น ราวกับอยากรีบหนีไปจากสถานที่ที่มีแต่เรื่องวุ่นวายแห่งนี้
แต่เธอยังเดินไปได้ไม่ไกล ป้าข้างบ้านคนหนึ่งก็ตะโกนเรียกเธอเสียงดัง
แล้วถามด้วยรอยยิ้มว่า "เสี่ยวเจี่ยง เธอกับเสี่ยวถานแต่งงานกันไล่เลี่ยกันใช่ไหม? ตอนนี้เสี่ยวถานตั้งท้องแล้ว เธอกับรองผู้อำนวยการโรงงานชุยก็คงใกล้แล้วเหมือนกันสินะ?
โอ๊ย เสี่ยวเจี่ยง ป้าจะบอกให้นะ เรื่องมีลูกต้องรีบมีตั้งแต่เนิ่น ๆ อย่าผัดไปเรื่อย งานก็สำคัญ ครอบครัวก็สำคัญเหมือนกัน
อีกอย่าง แม่สามีเธออยู่บ้านว่าง ๆ ทุกวันอยู่แล้ว พอคลอดลูกออกมาก็ให้แม่สามีช่วยเลี้ยงสิ"