กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 100 แม้ไปถึงปรโลก เราก็ยังเป็นครอบครัวเดียวกัน
"นี่เป็นลายมือของหยวนหยวนจริง ๆ ก่อนหน้านี้เธอเคยเขียนจดหมายแทนน้าสาวส่งมาให้เราไม่ใช่หรือ? จดหมายฉบับนั้นยังเก็บไว้อยู่นี่!"
เหยาอว่านเช็ดน้ำตาแล้วกระโดดลงจากเตียง จากนั้นเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบกระเป๋าหนังเทียมสีดำใบหนึ่งออกมาจากด้านในสุด
เธอค้นซองจดหมายที่เริ่มเก่าแล้วฉบับหนึ่งออกมาจากช่องด้านในกระเป๋า ก่อนนำมายื่นให้สามี "คุณดูสิ เหมือนกันหรือเปล่า?"
ความจริงเจียงชิงหยวนพยายามเปลี่ยนลายมือของตัวเองแล้ว แต่ลายมือของคนเราจะเปลี่ยนกันง่าย ๆ ได้อย่างไร
อีกทั้งเธอยังเขียนอย่างเร่งรีบ จึงไม่มีทางระมัดระวังได้ครบทุกอย่าง