กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 50 ญาติฝ่ายหญิงที่คอยเป็นที่พึ่ง
เจียงอวิ๋นอันอดเลิกคิ้วไม่ได้
เขาคิดว่าเจ้าหนุ่มคนนี้มีฝีมือในการซ่อนตัวไม่เลวเลย อยู่ใกล้ถึงเพียงนี้แต่เขากลับไม่รู้ตัว
แน่นอนว่าเจียงอวิ๋นอันไม่มีทางยอมรับว่าตัวเองด้อยกว่าคนอื่น
เขาคิดว่าเป็นเพราะหลังได้พบลูกพี่ลูกน้อง เขาก็ตื่นเต้นมาก อีกทั้งรู้ว่าโรงงานเครื่องจักรเป็นพื้นที่ปลอดภัย จึงละเลยการระวังตัวไป
เมื่อสบเข้ากับสายตาคมกริบของเสิ่นเฉิงผิง เจียงอวิ๋นอันก็แค่นหัวเราะในใจ
'เจ้าหนุ่มนี่!'
'จะเสแสร้งอะไรนักหนา?'
'คำพูดหึงหวงเสียจนแทบได้กลิ่นเปรี้ยวลอยขึ้นฟ้าอยู่แล้ว ยังจะมาแสร้งทำเป็นสุขุมต่อหน้าฉันอีกหรือ?'
'กลัวว่าถ้าไม่พูดออกมา คนอื่นจะไม่รู้หรือไงว่าแกมีความสัมพันธ์อะไรกับชิงหยวน?'