เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 คราวนี้ต้องแสดงอะไรให้พ่อแม่ตะลึงกันหน่อย!
เมื่อเห็นนาฬิกาที่จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นในมือลูกสาว อู๋ผิงกับเสิ่นเล่อซานต่างตกตะลึงไปพร้อมกัน
อู๋ผิงนั่งอยู่ใกล้เสิ่นหนิง เธอจึงมองเห็นภาพที่นาฬิกาปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าอย่างชัดเจน และยิ่งไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองเข้าไปใหญ่
ส่วนเสิ่นเล่อซานกลับเริ่มสงสัยว่า เมื่อครู่ตัวเองกะพริบตาไปหรือเปล่า?
ลูกสาวไปเรียนกลแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่?
เสิ่นถงกลับไม่ได้คิดมากมายขนาดนั้น เวลานี้เธอพุ่งเข้าไปคว้ามือเสิ่นหนิงทันที
"พี่ ทำได้ยังไง? สอนฉันหน่อยสิ!"
"ไปให้พ้นเลย"
เสิ่นหนิงผลักเธอออกอย่างรำคาญ "ตอนนี้รู้จักเรียกพี่แล้วเหรอ?"
แต่เสิ่นถงไม่สนใจ เธอขยับเข้ามาอีกครั้ง คว้ามือของเสิ่นหนิงไปพลิกดูไปมา ราวกับคิดว่าบนมือพี่สาวต้องมีกลไกอะไรบางอย่างซ่อนอยู่