กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 34 จะพกเธอไว้ในกระเป๋า ซ่อนไว้ในอ้อมอก พาไปด้วยทุกที่
คำพูดของเสิ่นเฉิงผิงทำให้เจียงชิงหยวนงุนงง
"ทำไมล่ะคะ?" เธอถามอย่างไม่เข้าใจ
"สภาพความเป็นอยู่ที่นี่ลำบากเกินไป ถ้าคุณต้องมาอยู่กับผม...ก็ต้องทนลำบากมากเกินไป"
"ไม่ค่ะ! ฉันไม่กลัวความลำบาก ฉันทำได้!"
ล้อเล่นอะไรกัน?
เธอยังอยากเข้าไปทำงานในโรงงานอยู่นะ!
มีโอกาสได้เป็นคนรุ่นบุกเบิกทั้งที จะยอมทิ้งโอกาสเพียงเพราะต้องลำบากนิดหน่อยอย่างนั้นหรือ?
เรื่องโง่ ๆ แบบนี้ เจียงชิงหยวนจะยอมทำได้อย่างไร?
เธอคิดว่า หากตัวเองทำเช่นนั้นจริง ๆ แล้วพ่อรู้เข้า พ่อคงกระโดดลงมาจากสวรรค์เพื่อตีเธอแน่นอน!