บทที่ 86: กุยซวี

บทที่ 86: กุยซวี

ราชวงศ์ต้าโจวกําลังรุ่งเรืองถึงขีดสุด แม้เป็นเพียงตลาดของเมืองเล็ก ๆ ที่ไม่รู้จักชื่อแห่งหนึ่งในโลกมนุษย์ ก็ยังคลาคล่ำไปด้วยผู้คน เสียงพูดคุยดังกระหึ่ม

ชายหนุ่มผู้สวมหมวกงอบและเสื้อผ้าป่านเนื้อหยาบนั่งลงในร้านเกี๊ยวน้ำแห่งหนึ่ง

ทันทีที่เกี๊ยวน้ำชามใหญ่ร้อนฉ่าถูกยกมา เขาก็เป่าลมไล่ไอร้อนพลางยัดเข้าปาก มีท่าทางราวกับหิวโหยเป็นอย่างยิ่ง

ทว่ายังไม่ทันได้กินไปกี่คำ หญิงสาววัยเยาว์ผู้ถักผมเป็นเปียก็เข้ามานั่งลงตรงข้ามเสียก่อน

นางมีคิ้วเข้ม ดวงตากลมโต เสื้อผ้าธรรมดาสามัญ ดูแล้วก็เป็นเพียงหญิงสาวจากครอบครัวชาวนาทั่วไป

นางหิ้วตะกร้าไม้ไผ่ใบใหญ่ไว้ในมือ พอนั่งลงก็เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มหวาน

“พี่รองวิ่งวุ่นทั้งวันทั้งคืน เหตุใดจึงกินเพียงเกี๊ยวน้ำชามเดียวเล่า?”

ดูเหมือนชายหนุ่มจะคุ้นเคยกับนางเป็นอย่างยิ่ง เมื่อได้ยินเช่นนั้นจึงถามกลับว่า “เอาสักชามหรือไม่?”