บทที่ 74: ห้ามแตะต้อง

บทที่ 74: ห้ามแตะต้อง

ภายในเรือนที่ถูกกำแพงเพลิงกั้นออกเป็นสองส่วน ผ้าโปร่งซึ่งปลิวไสวไปมาก่อนหน้านี้ก็ถูกเปลวเพลิงเลียไล้ ทว่ากลับไม่มีทีท่าว่าจะลุกไหม้แม้แต่น้อย

เงามืดยังคงกลืนกินสีสันทุกสิ่ง ค่อย ๆ ล้ำข้ามกำแพงเพลิงเข้าล้อมคนทั้งสอง

ฉางหนิงจึงรีบกำชับเซี่ยกุย

“เซี่ยกุย ฟ้าดินแห่งนี้ล้วนถูกเจ้าสร้างขึ้น ขอเพียงเจ้าปรารถนา สิ่งที่เจ้าต้องการก็จะปรากฏขึ้นในมิตินี้”

มือของนางประคองไหล่ผอมบางของเด็กหนุ่ม ความอบอุ่นจาง ๆ ถ่ายทอดผ่านอาภรณ์ลงสู่ผิวกายของเขา

“สตรีผู้นั้นช่วงชิงผลงานของเจ้าไป มีเพียงสังหารนางเท่านั้น พวกเราจึงจะหนีออกไปได้ทั้งเป็น”

เซี่ยกุยมองเงามืดประหลาดที่กำลังบิดไหว พลางกัดฟันแน่น

ถ้อยคำของคนตรงหน้าฟังดูราวกับเรื่องเหลวไหล แต่ความจริงจังและความมั่นใจในน้ำเสียงของนางกลับชัดเจนยิ่งนัก