บทที่ 52: ความเลื่อมใสศรัทธา

บทที่ 52: ความเลื่อมใสศรัทธา

ภายในที่ว่าการหานหยาง เรือนงานอักษร

หลี่ฉางอิงยืนเอามือไพล่หลังอยู่บนขั้นบันได โดยมีเกาอันซื่อยืนนิ่งอยู่ด้านหลัง

สายตาของนางจับจ้องท้องฟ้ายามราตรีซึ่งดูราวกับแพรโปร่งของนางเงือก

ผ่านไปครู่หนึ่ง ราวกับสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง คิ้วเรียวงามของนางก็ขมวดแน่น

ในเวลานั้นเอง

“ปัง! ปัง!”

เงาร่างสองสายพลันปรากฏขึ้นกลางอากาศ ก่อนจะตกกระแทกแผ่นศิลาสีเขียวอย่างทุลักทุเล

สภาพของทั้งสองย่ำแย่ไม่น้อย

โดยเฉพาะเกาอวิ๋นโจวที่ทั่วร่างเต็มไปด้วยเลือดเนื้อเละเทะ มีอาการหายใจออกมากกว่าหายใจเข้า ภายในดวงตาของหลี่ฉางอิงจึงหม่นลงหลายส่วน