บทที่ 17: พิสูจน์จริงเท็จด้วยความตาย

บทที่ 17: พิสูจน์จริงเท็จด้วยความตาย

ที่ว่าการหานหยางตั้งอยู่ทางเหนือของเมือง

สถานที่แห่งนี้เงียบสงบกว่าปกติอยู่แล้ว วันนี้กลับยิ่งแผ่กลิ่นอายเคร่งขรึมออกมาเพิ่มขึ้นหลายส่วน

แม้แต่หน้าประตูก็ยังมีทหารเกราะดำสองนายเฝ้าอยู่ ไม่ต้องพูดถึงกลอุบายที่ซ่อนอยู่ในความมืดว่ามีมากเพียงใด

ขุนนางที่เดินเข้าออกล้วนไม่ผ่อนคลายดังเช่นวันวาน ยิ่งเข้าใกล้บริเวณศาลาว่าการก็ยิ่งพากันเดินอ้อม

ที่นั่งประธานภายในโถงยังไม่มีผู้ใดนั่ง กลับมีคนสามคนนั่งแยกกันอยู่คนละฝั่ง

“แม่ทัพซ่ง ข้าได้ยินชื่อเสียงของท่านมานาน วันนี้ในที่สุดก็มีโอกาสได้พบ นับเป็นโชคของหลี่ฉางอิง”

ผู้กล่าวคือหญิงสาวที่นั่งอยู่ตำแหน่งหัวแถวด้านซ้าย

นางสวมอาภรณ์แพรแขนแคบ ท่วงท่าสง่างามสูงศักดิ์ ใบหน้าดุจจันทราในคืนสารท ทว่าระหว่างคิ้วกลับแผ่กลิ่นอายสังหารจาง ๆ

ริมฝีปากของหลี่ฉางอิงประดับรอยยิ้มบาง สายตาตกลงบนร่างซ่งชีอวี้ฝั่งตรงข้าม