กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 127: เชี่ย! มีคนอยู่ด้วย!!!
เป็นอย่างที่คิด พอเสิ่นเหยียนพูดจบ ฮิซากุระ ซาโอริก็มีสีหน้าตื่นตระหนกขึ้นมาทันที
“โอเคๆ ล้อเล่นน่า นอนดีๆ อย่าขยับมั่ว”
พอเห็นผู้หญิงที่ก่อนหน้านี้ทำหน้าเย็นชาตลอดอย่างฮิซากุระ ซาโอริแสดงท่าทีลนลานออกมา เสิ่นเหยียนก็หายโมโหไปบ้างแล้ว
“แล้วก็... ขอบคุณนะ...”
ถึงจะรู้สึกกระดากใจอยู่บ้าง แต่เสิ่นเหยียนไม่เพียงช่วยหายาลดไข้ให้เธอ ยังเสี่ยงอันตรายออกไปหาน้ำจืดกับอาหารมาให้ด้วย
ทั้งที่เรื่องพวกนี้ควรเป็นหน้าที่ของเธอในฐานะผู้หญิงแท้ๆ...
“โห รู้จักพูดขอบคุณด้วยเหรอ? ลองพูดเป็นภาษาญี่ปุ่นให้ฟังหน่อยสิ”