กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 122: เสิ่นเหยียนน่าจะยังมีชีวิตอยู่......
หลายชั่วโมงต่อมา ในที่สุดฉินรั่วอวิ๋นก็มาถึงชายหาดร้างแห่งเดิม
แต่สิ่งที่เธอไม่คาดคิดเลยก็คือ ตอนนี้ชายหาดร้างแห่งนี้ถูกล้อมด้วยแนวเขตห้ามเข้าแล้ว!!
เรือหน่วยยามฝั่งสามถึงสี่ลำกำลังแล่นอยู่ในทะเล พร้อมไฟเตือนสีแดงสลับน้ำเงินที่กะพริบวูบวาบ
สิ่งที่ทำให้ฉินรั่วอวิ๋นสิ้นหวังยิ่งกว่าคือ ซากเรือยอชต์ที่เธอคุ้นเคยดีนอนพังอยู่บนชายหาดอย่างเงียบงัน เห็นได้ชัดว่าเพิ่งถูกกู้ขึ้นมา......
ชั่วขณะนั้นฉินรั่วอวิ๋นยืนนิ่งงัน ราวกับวิญญาณถูกควักออกจากร่าง