บทที่ 77: นายดูเห็นแก่ฐานะไปหน่อยนะ แต่ก็มีสิทธิ์จะเป็นแบบนั้น!

บทที่ 77: นายดูเห็นแก่ฐานะไปหน่อยนะ แต่ก็มีสิทธิ์จะเป็นแบบนั้น!

“น้องชาย มาคนเดียวเหรอ? ขอทำความรู้จักหน่อยได้ไหม?”

หญิงสาวที่เป็นหัวหน้าแก๊งย้อมผมสีน้ำตาล ดัดเป็นลอนใหญ่ยาวสยายถึงกลางหลัง แถมยังเจาะหูทั้งสองข้าง ประดับด้วยต่างหูระยิบระยับ

เธอสูงโปร่งที่สุดในกลุ่ม ถึงหน้าตาจะพอดูได้ แต่รอยสักบริเวณต้นขากลับทำลายความงามนั้นไปหมด

เห็นได้ชัดว่าที่เธอพูดแบบนี้ เพราะไม่ได้เห็นเจียงหวงที่นั่งอยู่บนรถเข็นอยู่ในสายตาเลย

ก็คนพิการที่ดูบอบบางอ่อนแอแบบนั้น จะมีอะไรให้ต้องกลัวกัน?

“ไม่สะดวก”

เสิ่นเหยียนปฏิเสธตรงๆ เขาไม่มีอารมณ์จะมาเล่นอะไรกับคนพวกนี้