กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 54: ลู่ชิงเยียน ฉันดูถูกเธอ
“ฉันไม่รู้จักลู่ชิงเยียนจริง ๆ เธออย่าโกรธได้ไหม?”
สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ของซูจิ้นที่รดอยู่ตรงลำคอ เสิ่นเหยียนก็เริ่มลนลานเล็กน้อย
ที่สำคัญ ตอนนี้เพื่อนร่วมชั้นของเขายังอยู่หน้าประตู รถของซูจิ้นก็ไม่ได้อยู่ไกลจากทางเข้าเท่าไร หากฝนไม่ตกหนักขนาดนี้ บางทีเสิ่นเหยียนอาจได้ยินเสียงที่พวกเธอคุยกันด้วยซ้ำ
“อืม ฉันไม่ได้โกรธ”
ซูจิ้นยังไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยเสิ่นเหยียน คำพูดเมื่อครู่ของเขาที่บอกว่าเธอดีที่สุด เธอยังจำได้ไม่ลืม
ตอนนี้เธอแค่อยากอยู่ใกล้เสิ่นเหยียนให้นานขึ้นอีกหน่อย
“จริงนะ? ไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม?”
ขอแค่ซูจิ้นไม่โกรธก็พอ
“อืม...”