กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 52: เพื่อนนักเรียนเสิ่นเหยียน มีอะไรที่อยากกินไหม?
ตอนนี้เสิ่นเหยียนผมเปียกโชกไปด้วยน้ำฝน ใครจะไปรู้ว่าอากาศบ้าๆ นี่เป็นอะไร เมื่อกี้ยังดีๆ อยู่แท้ๆ ไม่ถึงครึ่งนาทีฝนก็เทลงมาแล้ว
เดิมทีเสิ่นเหยียนไม่ได้พกร่มมาด้วย ถ้าไม่มีป้ายรถเมล์ช่วยบังให้ ป่านนี้เขาคงเปียกเป็นลูกหมาตกน้ำไปแล้ว
เขาเหลือบดูเวลา โชคดีที่ยังเหลืออีกห้านาที ยังไงก็ทัน ไม่สายแน่นอน
ทันทีที่ผลักประตูห้องจัดเลี้ยงเข้าไป สายตาของทุกคนในห้องส่วนตัวก็จับจ้องมาที่เขา
ชั่วขณะนั้นไม่มีใครพูดอะไร ราวกับเวลาหยุดนิ่ง ห้องทั้งห้องเงียบกริบ ทุกคนได้แต่มองเสิ่นเหยียนที่ยืนอยู่ตรงประตูอย่างเหม่อลอย